ریشه دراعماق اقیانوس دارد ـ شاید ـ

این گیسوپریشان کرده بیدوحشی باران

یا نه دریایی است گویی واژگونه برفرازشهر

شهرسوگواران.

هرزمانی که فرومی بارد ازحدبیش

ریشه درمن می دواندپرسشی پیگیر باتشویش:

رنگ این شبهای وحشت را

تواندشست آیا ازدل یاران؟

چشمهاوچشمه هاخشکند.

روشنی هامحودرتاریکی دلتنگ

همچنان که نامهادرننگ!

هرچه پیرامون ماغرق تباهی شد.

آه باران ای امیدجان بیداران!

بر پلیدی ها - که ماعمری است درگرداب آن غرقیم-

آیاچیره خواهی شد؟

فریدون مشیری